Korkuyu Bekletirken

kısa camel

emrah — Mon, 10 Dec 2012 22:26:48 +0000

sigaradan fazlasıydı bir dönem için
içime çektiğim ilk günü çok rahat hatırlıyorum
yaşım 14 ve lise 2 öğrencisiydim
adı her zaman hoşuma gidiyordu
ama hiç denememiştim
ve yapma zamanım çoktan gelmişti
yalan söylemeyeceğim
özendim
elinde sigaralarıyla dersanenin balkonunun demirlerine
oturan
ve etrafında başka insanlar olanlara
bende sert biriydim
ama etrafımda hiç kimse yoktu
o zaman kararımı verdim
katılacağım
gittim yanlarına
engin`di grupta benden sonra en iri olan oğlanın ismi
versene bir tane dedim
paketi gösterip
ne o, babandan korkmuyormusun artık dedi
boş ver dedim onu
ruhu bile duymaz
aldım sigarayı elime
sarı paketten çıkan o nefis tad
yaktı kızlardan birisi
hoş geldin dedi sonra bir diğeri gülerek
içime çektim ne bulduysam onda
havadaki parfüm parçalarını bile çekiyordum neredeyse
ve sağlam bir iki nefes sonunda
başım daha fazla kaldırmadı ayakta durmayı
çekilin dedim, yer açın
ve çöktüm bir köşeye
hiç hissetmediğim kadar iyi sanıyordum kendimi
ve hiç bilinmeyen gizli dostluklarım oldu
tenefüs aralarında, çıkış kapısını hızlıca açtırmak benim görevimdi
bana soru soramazlardı, diğer “ufaklıklar”
ve caddenin karşı kıyısındaki pastaneye atardık kendimizi
yıllardır içiciydik sanki
ve çeviriyorduk bir tek sigarayı kendi aramızda
ıslatmasana kızım diye bağırırdı arada engin
kızlardan herhangi birine, en fiyakalı o çekerdi nefesi
ve en hızlı o koşardı, bahçeye doğru
yakalanmamak için
tiryakilikten çok bir tür bağlılık ihtiyacıydı sigara
aynı suça ortak olabilmekti
sonraki büyük suçlarımızın yanında, sigara masumdu
ve ıslatan izmariti yüzünü kızartır
özür dilerdi
siktir et derdim her defasında
bu da geçer
Liseden mezun olduğumuz gün
okul bahçesinde bitirdik bir paketi
öğretmenlerin birinden almıştık hem de
orada o işi yapabilmek sanki kaldırmıştı kıçlarımızı birer birer
diğer çocuklara daha bir yukardan bakıyorduk
ve mezuniyet balosu
insanlar dans ederken
biz masada oturmuş
hayatımızın bundan sonraki kısmının demostrasyonunu yapıyorduk sanki
paketler birbiri ardına açılıyor
alkol sürekli tükeniyordu
en son o gün görmüştüm
arkadaşlarımı
çoğunun adını bile çıkaramayacağım suç ortaklarımı
ve o zamandan kalan
hiç ayrılmadığım sadece bir tek kısa camel`ım vardı.
üniversite yıllarında en bi sefil olduğum zamanlarda da
en iyi durumlarımdada hep o vardı.
seviyordum
sigara ile arasına bağ kurmuş bir salaktım belki
ama hoşlanıyordum sigaramdan
ta ki
japonların camel`ın paketini ve tadını değiştirecekleri haberi çıkana kadar
güzel günlerdi o zamana kadar sigaramla geçirdiklerim
kimi zaman ankara on dokuz mayısta iliklerime kadar ıslandığımda yada
taksimden beşiktaş`a rüzgardan adım atamazken yürümeye çalışırken ağzımdaydı
ciğerlerimi beş para etmez kılmıştı belki ama hiç pişman değildim
ve geçen temmuzda sigaralarımız toplatıldı
ve yerine yenileri kondu
aptal paketli aptal tadlı şeyler
o zamandan kurtarabildiğim tek bir paket camel`ımdan
son kalanı bugun tükettim işte
öylesine garip bir duygu ki
son paket
en son
başka alabilme ihtimalim yok
bir daha bu paketin içinde bu sigarayı göremeyeceğim
ne bundan sene önce diş telleri yüzünden izmariti ıslatan
o kız ne de bir akşam üzeri babamın suratına yanlışlıkla üflediğim duman geri gelecek
iyi ve kötü günlerimde cebimdeydi
ve son paketi açarken bir intihar gibi gelmişti, köprüden atlamak, bilekleri kesmek gibi
geri dönüşü hiç yoktu
ama şimdi öyle geriye döndüm ki
son kısa camel`ı verdim çoçuğa içsin diye.
sadece tek bir fırt aldım
sağlam bir fırt
8 sene önce içime aldığım ilk kısa camel fırtı gibi
bugün, son sigaramdan son bir nefes
ve derim ki
özleyeceğim seni….

(2002 sanırım, JT International’in Camel’ları değiştirmesi üzerine…)

(şiiri ahada bu paket için yazmıştım.. paket geçenlerde kitapların arasından çıktı, attım)

kisa camel

The post kısa camel appeared first on Korkuyu Bekletirken.

Tekçi Oktay

emrah — Mon, 26 Nov 2012 15:52:55 +0000

Bizim lisenin karşısındaydı Oktay’ın dükkanı. Ahırdan bozma bir yerdi aslında, bakkal desen değil, büfe desen değil. Lise öğrencileri dışında da pek kimsenin uğradığı yoktu, tek sigara satardı Oktay. Başarısının sırrı da buydu, paket taşıyamayacak öğrencilere paketin neredeyse yarı fiyatına sigara satmak. Aslında kimseye eyvallahı olmayan bir adam görünümündeydi, ağzından kendi sigarasınıda düşürmez, aklına gelen herşeye küfür savururdu. Hatta itiraf edeyim, Kıbrıslılarla tanışana kadar duyduğum en sağlam küfürlerinde sahibi oydu (“yedi karını s….” diye küfür mü olur?)

Oktay’ın kendisi kadar çirkin ve yaşlı bir kız kardeşi vardı, dükkanda yardım eder falan. Üniversiteye taşınıp başka bir şehre taşındıktan sonra bile ara ara gidip tek sigarasını aldım Oktay’ın. Belki kim ona g.tçü oktay lakabını taktı sorusuna cevap aradım (evet, Oktay Fethiye’nin çift lakaplı vatandaşlarından sadece biriydi) belkide başka birşey.. Otopark olmuş Tekçi Oktay’ın büfesi, o da zaten yıllar önce ölmüş; liselilerde sigarayı kulak arkası yapacak kıvamda yüzsüz..

The post Tekçi Oktay appeared first on Korkuyu Bekletirken.

16 kasım ikibin12

emrah — Fri, 23 Nov 2012 23:09:08 +0000

çirkinlik ömür boyu hafız…

The post 16 kasım ikibin12 appeared first on Korkuyu Bekletirken.

Parantezler dünyası

emrah — Fri, 23 Nov 2012 15:47:37 +0000

Bukowski okumaz oldum son yıllarda, hayat görüşlerimiz zıtlaştı eskisine göre (bilse sanki çokta umrunda olurdu da (10, 12 sene önce Konur’daki bir kitapçıdan iki üç tane kitabını almıştım (her kitabını en az ikişer kere almışlığım var, nasıl oluyor bilmiyorum, hepsi kayboluyor. (elimde hala 20 senelik orhan pamuk kitapları duruyor, eskimiş yıpranmış falan (zaten sahaftan almıştım) bizim buko’lar 1 sene anca dayanıyor) kasadaki hatun bana “bukowski görse gurur duyardı” dedi, ben ödemeyi yaparken, atarlanmaya gerek duymadım (bazen hiç yapmıyorum öyle şeyler, eğiyorum kafamı önüme, dinliyorum, evet falan bile diyorum (Çok gezen mi bilir, çok konuşan mı? buna bilahere gelmek lazım)), cidden, cevap bile vermedim.. aklımdan sadece “sikinde bile olmazdı” diye birşey geçtiğini hatırlıyorum (aklımdan geçenlerin çoğunu yaşadığım şeylere nazaran fazla hatırlıyorum, yaşadıklarımın bir kısmını bir şekilde hafızaya atmama huyu geliştirdi sevgili beyin bey (arada birden fazla beynim olduğunuda düşünüyorum, zeki olduğum için değil, tutarsızlıktan), nasıl baş edeceğiz bilmiyorum) birşey demedim, çıktım))

The post Parantezler dünyası appeared first on Korkuyu Bekletirken.

Edgar’ın kokusu

emrah — Fri, 23 Nov 2012 15:39:22 +0000

Edgar’ın kokusu diye bir parfüm çıkartsam ne kadar satar?

Adamın kitaplarından bi haber olup facebook twitter gibi ortamlarda müridi gibi dolaşan kezban ve ardaları gördükçe düşünmüyor değilim.. Edgar’ın kokusu, deliliğin en nefis hali.. Şimdi marketlerde..

The post Edgar’ın kokusu appeared first on Korkuyu Bekletirken.

Kağıttan gemi

emrah — Fri, 23 Nov 2012 12:31:58 +0000

Kağıttan gemi yüzer mi aşkım?

hayallerinde yüzdürür müsün beni?

çünkü; başka sularda ilerleyemem ben

hayallerin olmazsa

batarım..

The post Kağıttan gemi appeared first on Korkuyu Bekletirken.

37500

emrah — Fri, 23 Nov 2012 12:30:07 +0000

Tamamlanmamış işler var
yürürken duyduğun sesler
tutulmamış sözler
vaad edilmiş ama asla ulaşılmamış hisler
sevilmemiş kadınlar var
yasanmamış asklar
ağlanmamış ayrılıklar
uğranmadan terk edilen şehirler
uyanılmamış günler
varılmamış duraklar
öpülmemiş…

2520 km uzağa gidilirken yazılan satırlar!

Deniz seviyesinden 30.000 feet yükseklikte degismeyen duygular
sözünü tutan bir adam
çekinen bir kadın
Hayat!

33500 feet..

Yüzleşilmemis korkular
sorulmamış hesaplar
söylendikten sonra bir daha asla anılmamış yalanlar
yürünmemiş yollar, kırılmamış kalpler
yaşlanmamış adamlar
ve sen
kadın!

35000 feet

Sözünü dinlememiş adamlar diye
kurmuyorum cümleyi
istediğini yapıyorum
gidiyorum, çıkıyorum yaşamından
arzu buyurduğun gibi
gidiyorum.
Unutturmak için kendimi
ayrılığımın ardından bir keman dahi çalınmıyor
gitme diyen bir kişi bile olmayınca
Abbas oluyorum
bağlayan zaten yok
Gidiyorum!

36000 feet
Ayrılığımızın yüksekliği sabit
mesafeler değişken
duygular sabit
istekler akışkan
ben..

37500

Benden bu kadar
he zaman oldugu gibi
yaptım istediğini
şimdi sıra sende,
hadi,
hadi gel unut beni!

The post 37500 appeared first on Korkuyu Bekletirken.

Herkes Gibisin

emrah — Fri, 23 Nov 2012 12:24:11 +0000

olmuyor işte
ne kadar uğraşırsan uğraş
tüm gücünle benden kaç.
yapamıyorsun.
olamıyorsun benim için
herkes gibi.
senden kaynaklanıyor belki
belki benden
umrumda değil nedenler
ben seni düşünüyorum.
gidişinin ardından korkmuyorum.
dönmeyeceksin bir daha
belki,
yada sen de dayanamayacaksın.
bilmem ki?
seni, beni sevesin diye sevmedim
ben!

kaç zaman geçti aradan ayrı ?
ne demiştin bana,
“alişirsin”.
neye alışmalıyım ki ?
sensizliğe ?
bensizliğe ?
kırılmaya yada bir öğleden sonra
akşamdan kalma uyanıp
yanımda seni görememeye ?
başedemeyeceğimi mi sanıyorsun bunlarla ?
evet
sensiz
zayıf yönlerim daha ortada,
acılar kendi aralarında peşkeş çekiyorlar
senin gelmeyeceğini düşününce.
ama bir şey var ki;
sen benim için
“herkes gibi” değilsin!
ve seni yanımda isterken
ihtiyaç duyarken
alışkanlıklarımdan bahsetmiyorum.
su içmek gibi değil bu.
karnın bomboşken birşeyler atıştırmak değil.
bunun adına
“aşk”
diyoruz,
aşık olanlar.
ve aşkın içinde
pek çok girdabın olduğunu
çok iyi biliyorum.
onlardan biri olabilir bu.
başka birşey belki de.
önemsemelerimin en büyüğüsün sen.
yanımda olsan da,
asla olmak istemesen de
seni sevmem için
engel olacağını sanma.
bir yerlerde karşılaşırsak bir gün
sana bakışlarımda daha öncekilerden tek bir fark
göremeyeceksin.
benim için
bir daha
herkes gibi olamayacaksın.
bu demek değil ki
hayatım boyunca hep seni
hep böyle seveceğim.
günün birinde,
belki başkası olacak,
belki başka bir gün daha asla olmayacak.
ne ben burada olacağım
ne sen şimdiki gibi olacaksın.
zaman
çok şey gösterir..
zaman,
çok şey istersen.
zaman…

The post Herkes Gibisin appeared first on Korkuyu Bekletirken.